Robert Pattinson dla InStyle (Włochy)

tagi: Artykuły, Robert Pattinson, Water for Elephants

Mamy dla Was wywiad z włoskiego magazynu “InStyle”. Zapraszamy do lektury kolejnego wywiadu Roberta, w którym mówi o najnowszym filmie “Woda dla Słoni”, “Przed Świtem”, a także o sobie i swojej rodzinie.

Prawdziwym prototypem nowego pokolenia jest Robert Pattinson: 24 lata, Anglik w Hollywood, gdzie stał się sławny na cały świat grając blado skórego wampira Edwarda Cullena (i wcześniej Cedrica Diggory’ego,  wzorowego ucznia Hogwartu z serii o Ha rrym Potterze). Żartem przyznaje, że jest  “nikim specjalnym, jednym z tych, którzy żyją w hotelach i podróżują po świecie”. Jednak, to on stworzył nową męską tożsamość, zaskakująca nawet dla Facebook’owiej subkultury, która uczyniła go gwiazdą przez społecznościowe portale (sieć). Dziś, w przeddzień ważnego dla niego testu: jego nowego filmu, WFE: bohatera melodramatycznego filmu w scenerii cyrkowej na podstawie bestselerowej ksiązki Sary Gruen. [...]

Zostałeś zaszufladkowany jako idol nastolatek, teraz jesteś sprawdzany jako prawdziwy aktor.
Miałem tą okazję, aby pracować z Cristophem Waltzem i zakochuję się w  Marlenie (Reese), jego żonie. Podróżując z cyrkiem, odwiedzam obszary Ameryki  z dala od Hollywood. Są mroczne tajemnice w tym filmie, jak w życiu. I ta idea ratującej życie miłości, w którą wierzę. Nie jestem sentymentalny, ale mam romantyczną duszę.

Radzisz sobie dobrze z dziewczynami?
Dorastałem z dwoma starszymi siostrami i mam wielki szacunek dla kobiet. Nie znoszę bezpruderyjności, nudzę się kiedy ludzie zachowują się ostentacyjnie ze swoim ciałem. Seks i uczucia dla mnie idą w parze.

Twoja rockowa strona: ludzie mówią, że spędzasz noce ze swoimi przyjaciółmi słuchając Toma Waitsa, Vana Morrisona i zmarłego Jeff’ego Buckley’a.
Muzyka jest kluczowym aspektem mojego życia. Chciałbym móc zagrać w filmie o Buckley’u. Jego głos, jego piosenki dużo mi dały. Interesuję mnie jego kreatywność, jego życie, nawet jego śmiercią przez utonięcie w 1997  w Mississippi.

W jaki sposób wykorzystujesz Internet?
Praktyczne. Moim ulubionym filmem w ubiegłym roku był “The Social Network” i pewnego dnia chciałbym pracować z Davidem Fincherem. Wszystko co on zrobił jest interesujące, i wydobył co najlepsze z aktora, którego naprawdę podziwiam – Jesse’ego Eisenberga.

Mr. Pattinson, jesteś idolem. A kto jest Twoim?
Jack Nicholson. Miał ogromną karierę i zawsze bohaterowie byli jego własnością [a nie on ich]. Podczas gdy, pod koniec, dla wielu ludzi ja będę tylko wampirem Edwardem, a w moim życiu jestem po prostu Robertem. Mamy taką samą fryzurę. Ale kiedy czytam cały artykuł na temat moich włosów, śmieję się swoim najlepszym brytyjskim śmiechem.

Przy okazji: Co przywiodło cię z Londynu do Hollywood?
Trudne perspektywy pracy. Nie miałem dużego doświadczenia jako aktor, pozowałem niezgrabnie jako model, później kino. W Vanity Fair byłem synem Reese, podczas gdy w ostatnim filmie jestem jej kochankiem.

Jeśli mam być szczery, niewiele się nauczyłeś.
Nie, i nie byłem nawet pewny czy ja chcę być aktorem; zawsze myślałem, że będę pisarzem albo muzykiem. Ale zakochałem się w pełnym przygód aspekcie kina. Znalazłem dyscyplinę, etykę i powiem ci, wewnętrzny dialog, który pomógł mi nadać właściwą strukturę mojemu życiu.

Sława była następna, nieludzka sława: wampirza. Jak Rob Pattinson chroni swoją osobę przed fanami tylko zainteresowanymi sławą?
Jestem kinomaniakiem. Zawsze kochałem kino. To pasja. Kino ma najważniejszy, i najprawdziwszy przekaz; sprawia że marzymy, poszerza naszą wyobraźnię, i tak, pomaga nam być (stać się) lepszymi ludzi. Zacząłem uczyć się Francuskeigo tylko dlatego, że zainteresowałem się  „Nouvelle Vague” reżyserii Godarda. To wszystko nie czyni mnie “celebrytą” nawet jeśli później wszedłem w system Hollywood.

Jak ważna była dla ciebie edukacja rodzinna?
Mam wspaniałą rodzinę. Dwie siostry – Lizzie jest muzykiem, tak jak ja. Gram na pianinie i gitarze, i napisałem nawet piosenki do Zmierzchu. Pozostałem typowym Anglikiem. Wciąż wspominam czasy kiedy uczęszczałem do prywatnej szkoły, Harrodian, gdzie nie byłem nadzwyczajnym (wyjątkowym) uczniem, ale zawsze byłem ciekawy i otwarty na kulturowe wariacje. Moja rodzina nauczyła mnie poczucia rzeczywistości, realizmu, szacunku i jak radzić sobie w życiu. Nigdy nie uważałem się za lepszego od Amerykanów, dlatego że jestem z Londynu. Nienawidzę wszelkiego rodzaju snobizmu; często kryje się za tym rasizm.

Bardzo mało wiemy o twoim życiu. Jako mężczyzna i aktor, jakbyś siebie określił, opisał?
Mój ojciec, Richard, przez wiele lat handlował samochodami, a mama pracowała jako agentka w show biznesie. Zacząłem grać na próbę w szkole i grałem też w zespole. Nigdy nie prosiłem o zbyt dużo ubrań czy butów. Nigdy nie byłem snobem i nigdy nie będę. Dużo czytałem i wciąż czytam; moimi ulubionymi autorami są Rosyjscy pisarze: Dostoevskij, Nabokov. Śmiali sobie ze mnie na planie, bo zawsze coś czytałem. Ostatnio czytałem znowu mojego ulubionego angielskiego autora, Martina Amisa. Jego książki ukazują w niezwykły sposób współczesne życie i aspekty psychologiczne.

Co było punktem zwrotnym od statusu z aktora w supergwiazdę?
Doszedłem do momentu, kiedy powiedziałem: zamierzam być zawodowym aktorem, zgłębiającym motywy moich bohaterów, robiącym coś normalnego poza tą ulotną pracą. To pozwoli mi żyć, tak jak chcę żyć. Być aktywnym “Zielonym politykiem” [ekologiem], być obywatelem świata. Sława jest przeszkodą, nie przywilejem, często komplikuje rzeczy. Staram nie przyzwyczaić się zbytnio do sieci najlepszych hoteli, podróży pierwszą klasą, projektantów, którzy wysyłają mi tony rzeczy, tysięcy dziewczyn wszędzie…

Możesz się temu oprzeć? Czy możesz się zdefiniować siebie tym, czego sobie odmawiasz? Jesteś odporny na plotki?
Moje życie prywatne jest off-limits [tematem tabu]. Nigdy nie rozmawiam o moich romansach. Nie jestem typem faceta, który wierzy w krótkie i powierzchowne romanse. Nie poruszam też tematu moich relacji z koleżankami, nie wspominając o tym, że nie rozmawiam na temat mojego związku z Kristen – aktorką, którą podziwiam, ponieważ jest prawdziwą osobą i prawdziwą aktorką.  To chemia, która mieliśmy, pomogła mi dostać rolę w Zmierzchu. Nie pozwalam ludziom robić zdjęć domów, które wynajmuję w  Nowym Yorku i Londynie. Kiedy jestem w  L.A., mieszkam przeważnie w hotelach. Możesz żyć bardzo dobrze i w anonimowości w pokoju hotelowym, zwłaszcza kiedy masz tam pianino do grania.

Jak ważny jest dla ciebie twój styl? Ubrania które nosisz?
Lubię ubrania Calvina Kleina, angielskie buty, T-shirty i wygodne dżinsy. Zawsze inspirowałem się stylem Jamesa Deana. Wczorajsza elegancja była konformizmem [ogólnie przyjętą zasadą], dzisiejsza jest indywidualnością. Może powinniśmy znaleźć równowagę.

Pamiętne podróże po świecie?
Unikam wyjeżdżania na wakacje w popularne miejsca, wolę samochodowe (?) wycieczki z przyjaciółmi, jak studenci, którzy wybierają ciche motele, kawiarnie w głębi Ameryki, gdzie wiele osób w ogóle mnie nie rozpoznaje. Zwyczajni ludzie, którzy pokazują mi,  że życie to nie tylko Zmierzch i uczą jak twardo stąpać po ziemi.

Interesuje Cię prawdziwy świat?
Nadal interesuję się projektami związanymi z ekologią i ochroną zwierząt, najchętniej, jeśli nie śledzą mnie paparazzi. Mam psa, prawdziwego kompana życia, który nigdy nie weźmie udziału w sesji zdjęciowej. Dobro zwierząt jest głęboko w moim sercu: to była prawdziwa radość, mogąc pracować z tyloma gatunkami różnych zwierząt w WFE. Mam demokratyczne i liberalne poglądy życiowe.

Gratulację. Ale nie sądzisz, że to nie jest super poważne nastawienie dla tak sławnego aktora jak ty?
To jestem ja, po prostu ja: Nie jestem zainteresowany przypadkowymi związkami,  muszę znać ludzi. Nie wygłaszam egzystencjalnego oświadczenia; prosto, chcę rodziny z 2 lub 3 dzieci. Nie śmieszne? Naprawdę chciałbym móc rozmawiać z zwierzętami bardziej niż z ludźmi, którzy myślą, że znają mnie tylko z moich filmów.

Cosmopolis, film Cronenberg’a, naprawdę wygląda na super poważny, na podstawie powieści DeLillo, metaforyczna podróż przez wczesną Amerykę.
Przedstawiam, gram współczesnego mężczyznę: ambicje, pasja, wewnętrzny niepokój. Świetna sprawa.