Wywiad z Kristen Stewart dla W!

tagi: Artykuły, Kristen Stewart

Dziś prezentujemy Wam tłumaczenie wywiadu z Kristen Stewart z magazynu W. Oprócz niesamowitej okładkowej sesji zdjęciowej przeprowadzono z nią wywiad o jej przemianie i dorastaniu. Artykuł nie przez przypadek zatytułowany jest “Kobieta na krawędzi” autor bowiem podkreśla przemianę jako przeszła Kristen z nastolatki z 17 letniej roli Belli Swan w dorosłą i pełną seksapilu kobietę. Zachęcamy do przeczytania tej rozmowy.

Kobieta na krawędzi – Kristen Stewart ze “Zmierzchu” o dorastaniu, ślubie i urodzeniu dziecka  – na oczach milionów.

Artykuł przeczytasz pod

Lynn Hirschberg: Wszyscy znają cię jako Bellę Swan, bohaterkę z sagi Zmierzch,  którego przedostatnia część, “Przed Świtem” część 1, ma premierę 18 listopada. Czego publiczność może nie wiedzieć o tobie to to, że grasz odkąd byłaś dzieckiem. Jak to się zaczęło?

Kristen Stewart: To dziwne, ponieważ byłam w mojej szkole ostatnią osobą, która brała udział w przedstawieniach, ale podczas jednego z szkolnych wydarzeń zostałam zmuszona do zaśpiewania piosenki. Zaśpiewałam utwór dreidl, co było dla mnie zabawne. Nigdy nie obchodziłam Chanuki – nie było tego w moim wychowaniu, ale była to jedna z takich umów, w której każdy musi wybrać utwór lub uczestniczyć w jakiś sposób w refrenie. To nie była normalna piosenka dreidel, nie pamiętam słów, ale była to bardziej poważna wersja tej piosenki. Dreidel był ważny, to było naprawdę zaszczytem. I tak poznałam mojego agenta, który był na widowni. Miałam 8 lat. Kiedy miałam 9 zrobiłam swój pierwszy film, The Safety of Objects (“Witamy w naszej dzielnicy”).

Brałaś udział w jakiś reklamach, czy od razu zaczęłaś od filmów?

Zrobiłam dwie reklamy, jedną dla Porsche, ale zdecydowanie nie byłam tym typem dziecka, które zwykle było wybierane do reklam czy TV. Nie byłam tego rodzaju dzieckiem, które mogą być w materiałach, które oglądają dzieci. Nie byłam słodka.

W 1999 David Fincher obsadził Cię w roli córki Jodie Foster w Panic Room. On lubi robić dziesiątki ujęć w każdej scenie. Było to trudne dla dziecka?

Nie zdawałam sobie sprawy, że 80 ujęć nie było normalne. Ale to jest zabawne: Jeden z moich najbardziej dumnych momentów z planu zdjęciowego jest z “Panic Room”. Moja postać miała drgawki. Była w stanie powiedzieć tylko, mam 10 lat i w moich oczach popękały wszystkie zaczynia krwionośne na tym ujęciu, jest super. To było zabawne.

Masz cechy chłopczycy, co było niespotykane.

Mam braci, i tak zwane cechy chłopięce były czymś co śmiertelnie mnie krępowało kiedy byłam młodsza. Mówiłam, “Nie, ja jestem dziewczyną”. Właściwie w dalszym ciągu jestem zażenowana mówiąc to.

Ale to odróżnia cię od innych młodych aktorek. I to sprawia, że jesteś bardziej interesująca.

Nie wiem naprawdę co powiedzieć. Po prostu wiedziałam, że chce pracować. I to robię. Pracowałam kiedy czytałam scenariusz do Zmierzchu. Przeczytałam scenariusz zanim przeczytałam książkę. I faktycznie miałam przesłuchanie zanim przeczytałam książkę, co było pewnego rodzaju szaleństwem. Oczywiście, wytarłam dziurę w każdej z osobna czterech książkach w ciągu trzech lat, ale na początku nie miałam pojęcia, że Zmierzch był tak wielką sprawą.

Interesujesz się jakoś szczególnie wampirami? Wszystkie młode dziewczyny lubią wampiry.

Cholernie uwielbiam siebie jako wampir (śmiech). Miałam 17 lat kiedy przeczytałam Zmierzch, i w tamtym czasie było to idealne dla mnie. Scenariusz był o młodych dzieciakach którzy myślą, że są w stanie udźwignąć pewnie rzeczy, a nie są.  Ale i tak to robią w każdym razie. Bo, dlaczego nie? Torturują się po prostu. To było mi bliskie. Wampiry są trochę niebezpiecznie – a my dziewczyny lubimy sprawdzać się.

W Przed Świtem, Bella i Edward, jej ukochany wampir, biorą ślub. Jaki był ślub?

Niesamowity. To był mój pierwszy ślub. To było szalone. I dziwne. Doświadczenie związane z suknią ślubną było wielką sprawą. Przymierzyłam jedną wersję sukienki, i to było tak zmieniane i dopasowywane, zmienianie i dopasowywane, i zostało skończone. BFD (Big Freaking Deal – cholernie wielka rzecz!) sukienka. Wielka sprawa!

Było jak na prawdziwym ślubie?

To było poważne. Ostatnia książka Zmierzchu jest wypełniona cholernie wielkimi rzeczami (BFD), na które ludzie czekali tak długo. Dla mnie to było niesamowicie dramatyczne: wychodzę za mąż, rodzę dziecko, to dziecko rośnie w niezwykle przyspieszonym tempie, jesteśmy bardzo zaniepokojeni, muszę ostatni raz na zawsze pożegnać się z tatą. To wszystko było duże -  nie mogłem przestać myśleć, “A niech to, tracę tą postać”.

Pożegnałaś się ostatecznie w jakiś znaczący sposób z Bellą?  Żyłaś z nią przez długi czas.

Starałam się przewidzieć ten moment końca Belli. Myślałam, “O mój Boże, zastanawiam się, jak będę się czuć”. Ta ostatnia scena była podczas ślubu. Każdy z ekipy był na planie. Pod koniec tego dnia byłam wykończona. I wtedy nigdy tak naprawdę nie miałam tego momentu. Zamiast tego zdarzyło się to później. Musieliśmy nakręcić do filmu jeszcze jeden rodzaj sceny podczas miesiąca miodowego i pojechaliśmy na Wyspy Dziewicze. Po tej scenie, mojej prawdziwej ostatniej scenie, czułam się tak jakbym mogła wystrzelić w niebo, a każdy kawałek mojego ciała mógł świecić. Czułam się lżejsza niż kiedykolwiek w moim życiu.

Zmierzch był twoimi studiami i ukończyłaś je, tak jakby: Byłaś Bellą Swan w wieku 17 lat, teraz masz 21 lat.

Tak – i ten okres był dla mnie dość szalony. W filmach, mam zapis każdego momentu w każdym etapie swojego życia odkąd miałam 9 lat. Teraz jest to bardziej intensywnie, oczywiście, dlatego, że nie mam już więcej nad tym kontroli.

Nie masz kontroli nad swoim życiem?

Nie. Nie bardzo. Nie, jeśli myślę wyłącznie o tym, co naprawdę lubię robić. To zabawna rzecz: chcesz tak bardzo, aby ludzie zobaczyli, co robisz – jesteś z tego dumna i podoba Ci się efekt jaki twoje filmy mają na ludzi. Ale uwaga, to także sprawia, że jest mi nieswojo. W pewnych sytuacjach, ludzie mówią do mnie: “Daj spokój, co się z tobą dzieje?” Przepraszam. Kocham to co robię, ale jestem trochę nieswoja.

Lubisz oglądać siebie?

To nie jest tak, że siedzę i na okrągło oglądam swoje filmy po raz kolejny i kolejny, ale nigdy nie wierzyłam aktorom, który mówią, że nie oglądają siebie. Słyszę jak kręcą, tworząc wymówki dlaczego nie oglądają swojej pracy. To bzdura. Sorry, guys – Ja wiem, że oglądacie swoje rzeczy.

To musi być interesujące, móc obejrzeć siebie młodszym w filmach. Bardzo niewiele osób ma tak szeroki wizualny zapis siebie w tak różnym wieku.

Jestem zażenowana. To też dziwne: Mam 10 lat w Panic Room, i jest to ta wersja mnie, która wydaje się dość daleka, ale mi nie wydaje się tak daleka. Czasami mój tata przerzuci na  TV, i fajnie jest spojrzeć na niektóre filmy, ale tak przez jedną sekundę. A potem,”Koleś, wyłącz to. Teraz. Przestań.”

_____

Autor: Lynn Hirschberg

Zdjęcia: Mert Alas & Marcus Piggott

Stylizacja: Edward Enninful

Wrzesień 2011